Je probeert al een tijdje zwanger te worden. Waar het begon met enthousiasme, nieuwsgierigheid en

een gezonde spanning ervaar je het inmiddels als stressvol.

 

Teleurstelling op teleurstelling hebben ervoor gezorgd dat je er nog weinig vertrouwen in hebt.

Het lukt niet meer om positief te zijn.

 

Om je heen is de een na de ander zwanger. Het is alsof jouw wereld stilstaat. Jouw kinderwens beheerst je leven, in negatieve zin. En dat wil je niet meer. 


Als ik mij had neergelegd bij ‘We kunnen niks vinden’ en

‘Je moet het er maar mee doen’ of ‘Het hoort erbij’ had ik hier nu niet gezeten..


Over mij

In 2009 stak ik nietsvermoedend de weg over. Niet wetende dat ik de naderende auto over het hoofd had gezien. Na een enorme klap kwam ik aantal meter verderop op het wegdek terecht. Ik ben letterlijk even van de wereld geweest. Al kwam ik daar jaren later pas achter. Voor zover ze op medisch vlak konden zien, had ik er ‘niks’ aan over gehouden. Het leven ging door alsof er niets was veranderd, terwijl dat ene moment álles had veranderd. Ik had dood kunnen zijn.

 

In de jaren daarna gleed ik langzaam af. Van moe en gespannen tot burn-out, depressieve gevoelens, angst- & paniekaanvallen aan toe. Van de enthousiaste Robbin die altijd overal voor in was, was weinig over. Van alles heb ik onderzocht en geprobeerd om er bovenop te komen. En telkens als ik dacht de oplossing te hebben gevonden, viel ik weer keihard terug. Er was lichamelijks niks te vinden, dus het moest wel aan mij liggen. Het was mijn schuld.

 

Hoewel ik altijd heb gezegd dat het ongeluk er mee te maken heeft, werd ik hierin niet gehoord. Dat was al zo lang geleden en ik had daar toch ‘niets’ aan over gehouden? Ik heb ook geen nare herinneringen. Mijn lichaam heeft echter alles onthouden. De klachten die ik had kwamen voort uit het trauma. Het waren signalen. Signalen om mij te waarschuwen en mij te behoeden voor levensgevaar. Eén moment van onoplettendheid had er immers voor gezorgd dat ik dood had kunnen zijn. Dat zou nooit meer mogen gebeuren.



Mijn zoektocht heeft me gedwongen om verder te kijken en

met mijzelf aan de slag te gaan. Hoelang hou jij dit nog vol?


Heb jij ook te horen gekregen: 'We kunnen niets vinden waar het aan zou kunnen liggen' en/of ' Er is niets wat je er zelf aan zou kunnen doen'? Het lijkt alsof dat het einde is. Neem er geen genoegen mee. Want ik kan je vertellen: het is het begin. Het begin van een zoektocht, een reis. Een reis terug naar jezelf. Van teleurstelling naar vertrouwen in jezelf en in de toekomst.  

Het gaat me aan het hart dat er zoveel vrouwen zijn die moeite hebben met zwanger worden en er maar weinig begeleiding is. We hebben op school niet geleerd hoe we met diepe emoties omgaan en het taboe dat rust op alles wat met een kinderwens te maken heeft, maakt het er niet makkelijker op. Er is veel onnodig extra lijden en er worden enorm veel kansen gemist. Je kunt heel veel doen, en laten, om jouw weg naar een zwangerschap makkelijker en sneller te maken. Het kan écht anders.

 

Mijn missie:

Het is mijn missie om vrouwen die moeite hebben met zwanger worden te laten ervaren dat het ook anders kan. Op een manier die zij zich nu nog niet kunnen voorstellen. Het gaat mij aan het hart dat zij niet eens weten dat het anders kan. Dit wil ik veranderen.

 

Mijn visie:
Ik ben er van overtuigd dat er in de meeste gevallen voor vrouwen die moeite hebben met zwanger worden andere manieren zijn die de weg naar een zwangerschap makkelijker en sneller maken.



Waarom zou je kiezen voor een kinderwenscoach?

Als het gaat om zoiets fundamenteels als een kinderwens raakt dit diep. Wordt je ooit moeder? Ga je kunnen voldoen aan dat waar jij als vrouw voor gemaakt bent? Of moet je je alvast gaan voorbereiden op een leven zonder kinderen?

 

Wanneer je al langere tijd probeert zwanger te worden, doet dit iets met je. De rollercoaster aan emoties waar je iedere maand weer doorheen gaat is pittig. Zie nog maar dat sprankje hoop te vinden als je alleen maar teleurstellingen te verwerken krijgt. En dan heb ik het nog niet eens over de invloed op de relatie met je partner, je sociale leven, je werk, alle vrouwen met bolle buiken en kinderwagens die op straat ziet lopen.. Alles draait alleen nog maar om die ene grote wens.

 

Het kan bijna niet anders dan dat je jezelf een beetje kwijtraakt en het even niet meer weet. Gelukkig hoef je hier niet alleen doorheen en ben ik er om je te helpen. Het kan namelijk anders.

 

Zelfkennis is de beste kennis. Wanneer jij weet wat er in je omgaat en waarom je doet zoals je doet, zal dit heel veel rust brengen. Het loslaten emoties, gedachten of controle vraagt om eerst vastgehouden te worden.

 

 In de jaren dat ik dit werk nu doe heb ik geleerd dat een nog niet vervulde kinderwens verder gaat en een eigen specifieke aanpak verdient. Ik zie dan ook regelmatig vrouwen die zich bij een andere hulpverlener niet voldoende begrepen voelen. Het raakt je in je kern en de kracht van de wens is soms zo sterk dat je zelf niet eens weet waar het vandaan komt.



"Die powervrouw is de fijnste coach/ therapeut die ik ooit heb mogen leren kennen. Ze heeft me geholpen om op mezelf te leren vertrouwen en dingen te verwerken!"

 

- Hanna, inmiddels moeder van een prachtige zoon


Wat doe ik anders dan andere coaches?

Mijn coachstijl kun je omschrijven als praktisch en tot de kern. Niets is raar, alles mag gezegd worden. Het hoeft niet zwaarder gemaakt te worden dan het is. Buiten de tranen die zo nu en dan vallen, wordt er regelmatig gelachen.

Leuk om over mij te weten:

- Ik woon samen met mijn vriend, zoontje Lukas (okt ‘20) en onze kat. We hebben een camper waar we regelmatig mee op pad gaan. Samen met onze camper gaan we er regelmatig op uit. Dat geeft mij een enorm gevoel van vrijheid. Ik hou van koken, van verhalen en van schrijven. Dit zat er van jongs af aan al in.

- Het doorzettingsvermogen heb ik van mijn vader. Het blijven zoeken naar mogelijkheden en niet opgeven. Hoewel ik er ook wel eens in doorgeslagen ben, heeft het er voor gezorgd dat ik sta waar ik nu sta en daar ben ik best een beetje trots op.

- Ik vind diagnoses als ‘onverklaarbaar verminderd vruchtbaar’ lastig en ik kan stiekem best boos over worden over het signaal dat hiermee aan een vrouw gegeven. Het feit dat er in een ziekenhuis met het onderzoek dat zij doen geen verklaring gevonden wordt, betekent niet dat er geen verklaring is of dat je niet alsnog heel veel kunt doen om jouw kansen op een zwangerschap te vergroten.

- Laat mij trouwens niet navigeren. Ik ben zeer slecht in links & rechts en heb mijn vriend al meerdere malen vol overtuiging de verkeerde kant op gestuurd!



Herken jij je in dit verhaal?