Mijn kinderwens 

Tot een jaar geleden was een zwangerschap voor mij bijna ondenkbaar. Door langdurige stress en burn-out(s) was mijn lichaam op, leeg, uitgeput.. Ik had gesnoept van mijn reserves en kon deze niet meer aanvullen. Niet willen of kunnen luisteren naar de signalen die mijn lichaam gaf, steeds verder verwijderd raken van mijn gevoel en van wat ik nodig had. Mentaal was het pittig, en soms nog. Niet begrepen worden en zelf amper begrijpen wat er aan de hand was. 

Steeds weer verder zoeken naar antwoorden, naar een oplossing, naar wat werkt. Een stapje vooruit en er weer twee terug. Van de huisarts waar alle waardes ‘goed’ waren tot een orthomoleculair arts bij wie alle alarmbellen afgingen en ik eindelijk bevestiging kreeg dat er iets mis was. Boeken lezen, coaching, begeleiding, cursussen en eindeloze gesprekken (en huilbuien) met mijn vriend. Een coachopleiding waar je eerst alles over jezelf leert voordat je het bij een ander kan toepassen. Oh en yoga, elke dag yoga. Omdat sporten te inspannend was, maar vooral om weer bij mezelf te komen. Stuk voor stuk heeft het me verder geholpen, het een wat meer dan het ander. Het is me alles en elke euro meer dan waard geweest. 

Het vertrouwen in mijzelf en in mijn lichaam is er weer. Een vroege miskraam zorgde gek genoeg zelfs voor een stukje geruststelling. Dat het kon, dat de mogelijkheid er was. En nu ik het wonder van een zwangerschap mee mag maken, moeder mag worden en er een kindje komt die ons als ouders kiest, ben ik heel dankbaar. 

Ik ben dankbaar en trots dat mijn weg mij hier brengt. Dat ik mijn eigen succesverhaal ben en dat ik er mijn werk van heb mogen maken om anderen ook op weg te helpen in hun proces en in hun weg naar de vervulling van hun grootste wens. 

Heel veel liefs, Robbin